Çamaşır Suyu Dökülmüş Elbiseyi Kurtarma Operasyonu :)

Geçen sabah üzerimi giyindikten sonra çamaşır suyuyla bir şeyler yapmaya kalkınca çok sevdiğim elbisem iki yerinden (işaretli yerler) çamaşır suyu oldu. Fotoğrafta çok belli olmuyor ama mavi elbisenin üzerinde iki tane beyazlık düşünün, hem de ön kısmında. Maalesef elbisem giyilmeyecek hale gelmişti.
Ben de ne yapabilirim diye düşündüm ve hemen gidip tuhafiyeye elbiseyle aynı renkte DMC muline ip aldım. Annemden çamaşır sulu yerlerin üzerine küçük nokta halinde nakış yapmasını istedim. Sonuç, süper. Hatta şu an elbisem üzerimde :)

Elbisenin nakıştan sonraki hali:


Bu tür durumlarda kıyafetlerinizi boyayabiliyorsunuz da ama bilindiği üzere her renk yok. Sadece siyah ve lacivert. Ben elbisemin özellikle rengini sevdiğimden boyamak istemedim. O yüzden bu yola başvurdum.

Krep

Dün uzun pazar kahvaltımız için krep yapayım dedim. Bir kaç tarif araştırdım farklı bir şeyler var mı acaba diye ama en pratik ve lezzetli olan annemin klasik krep tarifi gibime geldi. Gerçi benim ki biraz şekilsiz oldu :) Üzerine de köylü pazarından (ayrı bir yazı olarak daha sonra anlatacağım) aldığımız çökeleği ve ev yapımı çilek reçelini sürünce afiyetle yedim.

İşte tarifi (2 krep için):

• 1 su bardağı un, 1 su bardağı şeker, 1 yumurtayı ve bir fiske tuzu karıştırma kabında pürüzsüz hale gelinceye kadar karıştırıyoruz.
• Krep tavasını dibine az bir şey sıvı yap döküyoruz ve ısıtıyoruz.
• Hazırladığımız krep harcını tavanın her yerine yayılacak şekilde döküyoruz ve arkalı önlü kızartıyoruz. İçine dilediğiniz her şeyi koyabilirsiniz.

Krep tavasını da ben Esse'den almıştım. Cem marka tavayı piuyasadakilerin çok altına 9,90 ytlye aldım. Size de tavsiye ederim.

El Nakışı Masa Örtüsü

El işi yapma sevgisi bana da kardeşime de annemizden geçti. Küçüklüğümüzden beri annemin elinde sürekli yaptığı bir şeyler olurdu. Biz de göre göre heves ettik ve elimize iğne almaya başladık. İyi ki de almışız çünkü ben kendi adıma çok memnunum. Bir şeyler üretiyor olmanın verdiği zevk hiç bir şeyde yok gerçekten de. Bir de el işi stresli yaşantımı biraz olsun rahatlatıyor sanki.

Yukarıda ki annemin bana yaptığı el nakışı masa örtüsü. Renk uyumu ve desenine bayılıyorum. Annem krem rengi alpaka üzerine yaptı. Genelde el nakışı yapanlar "Maraş işi" tarzı modeller işlerler. Onlar da çok değerli ama artık çoğu kişinin mobilyası modern tarzı. O tür örtüleri de o mobilyalarla kullanmak imkânsız. O yüzden yapılan el işlerinin sandıkta kalmaması için böyle daha modern ve renkli modeller tercih edilmeli.

Bu sefer maalesef paftasız yayınlıyorum çünkü bulamadım :( Yapmak isteyenler olursa bana mail atabilirler paftayı hala arıyorum eğer bulmuş olursam mutlaka gönderirim.

Bir de unutmadan buradan bir kez daha söylüyorum: Ellerine sağlık canım annecim. Seni çok seviyorum...